کريم السّجايا، جميل الشّيمنبّى البرايا، شفيع الامم امام رسل، پيشواى سبيلامين خدا، مهبط جبرئيل شفيع الورى، خواجۀ بعث و نشرامام الهدى، صدر ديوان حشر کليمى که چرخ فلک طور اوستهمه نورها، پرتو نور اوست شفيعٌ مطاعٌ نبىُّ کريمٌقسيمٌ جسيمٌ نسيمٌ وسيمٌ ... شبى بر نشست، از فلک بر گذشتبه تمکين و جاه از ملک در گذشت چنان گرم در تيهِ قربت براندکه بر سدره جبريل از او باز ماند بدو گفت سالار بيت الحرامکه؛ اى حامل وحى، برتر خرام چو در دوستى مخلصم يافتىعنانم ز صحبت چرا تافتى؟ بگفتا: فراتر مجالم نماندبماندم، که نيروى بالم نماند اگر يکسر موى برتر پرمفروغ تجلّى بسوزد پرم ... چه نعت پسنديده گويم تو را؟عليک السلام، اى نبّى الورى درود ملک بر روان تو بادبر اصحاب و بر پيروان تو باد خدايا به حقّ بنىفاطمهکه بر قولم ايمان کنم خاتمه اگر دعوتم رد کنى ور قبولمن و دست و دامان آل رسول چه کم گردد، اى صدر فرخنده پىز قدرِ رفيعت به درگاه حىّ؟ که باشند مشتى گدايان خيلبه مهمان دار السّلامت طفيل ... بلند آسمان پيش قدرت خجلتو مخلوق و آدم هنوز آب و گل تو اصل وجود آمدى از نخستدگر هر چه موجود شد، فرع توست ندانم کدامين سخن گويمت؟!که والاترى ز آنچه من گويمت تو را عزّ لولاک تمکين، بس استثناى تو، طه و ياسين بس است چه وصفت کند «سعدى» ناتمام؟عليک الصلوة اى نبّى السّلام #سعدی